غمان گردست و می باران گردست

می خون رنگ بزداید ز دل رنگ

می رنگین به رخ باز آورد رنگ

هوا دردست و می درمان دردست

گراندوهست می انده ربایست

و گر شادیست می شادی فزایست

کجا انده بود اندوه سوزست