وزان پس همچنین مانند نه ماه

مرا بر آسمان بنشاند با تو

که داند کرد این جز کردگاری

که یاور نیستش در هیچ کاری

به شادی و به رامش گاه و بیگاه

گهی مست و گهی مخنور بودند

در آسایش همان رنجور بودند