تو پنداری که کاری نیک کردی

چو گاوی را به دزداری گزینم

تو از بیرون نشسته در ببسته

درون رامین به کام دل نشسته

به کار من بسی تیمار خوردی

ز نادانی که هستی می ندانی

که رامین بر تو می خندد نهانی