جهان آنگاه گشته تو نه آگاه

که رامین بر تو می خندد نهانی

تو از بیرون نشسته بانگ داران

به خانه او نشسته شاد خواران

به چون تو کس دریغ آید چنین گاه

سپهبد زرد گفت ای شاه فرخ

به شادی آمدی زین راه فرخ