کنون نه دل بماندستم نه دلبرص

نباشد با دو چشمم ابر همتا

که آن قطره ست و این آشفته دریا

صمرا دل بود و دلبر هر دو در بر

صچنان کاری بدین خوبی چنین گشت

تو گویی آسمان من زمین گشتص

بهاران بود آن خوش روزگارم