ز تو آید وفا و مهربانی

چه آن پندی که من بر تو بخوانم

چه آن تخمی که در شوره فشانم

اگر هر گز ز گرگ آید شبانی

اگر تو نوشی از تو سیر گشتم

نهال صابری در دل بکشتم

چنان چون من ز تو شادی ندیدم