ندانست ایچ کس کایشان بمانند

ز خون اندام ایشان ارغوان پوش

چو بیجاده به نقره بر نشانده

و یا خیری به سوسن بر فشانده

دگر ره نامهء روزی بخوانند

وزان پس هر دو را در خانه افگند

به مرگ هردوان دل کرد خرسند