چه عذر آری که ویسم را نیاری

چه پیش امد ترا از بخت بد ساز

چه تیمار و چه سختی دیده ای باز

پس آنگه گفت موبد را به زاری

چه کردی آفتاب دلبران را

چرا بی ماه کردی اختران را

شبستانت بدو بودی شبستان