شوم با باد گویم تو همانی

شهنشه می خورد در برگ ریزان

شوم فتنه برانگیزم ز گیهان

بگویم با همه کس راز پنهان

که بوی از ویس من بردی نهانی

به حق آنکه بو از وی گرفتی

هر آن گاهی که بر زلفش برفتی