کجا من نیز همچون تو نژندم

همی خواهم که او را شاد بینم

تو بر دردش مخوان فریاد چندین

مزن بر روی زرین دست سیمین

نژندی خویشتن را کی پسندم

فرستم ویس را از دز بیارم

که با دردش همی طاقم ندارم