همی بینم سراسر زین دل ریش

مرا تا ویس جفت و یار باشد

همین اندوه خوردن کار باشد

هر آن رنجی که از ویس آیدم پیش

دلی دارم که در فرمان من نیست

تو پنداری که این دل زان من نیست

به تخت پادشاهی بر نشسته