ببست آنگاه درها را سراسر

بدو بر پنجره فرمود از آهن

چنان شد ز استواری خانهء شاه

کجا در وی نبودی باد را راه

فراز بند مهرش بود از زر

کلید بندها مر دایه را داد

بدو گفت ای فسونگر دیو استاد