شب تیره مرا خورشید بنمای

به زاری دایه را خواهش همی کرد

که بر گیر از دلم دایه این درد

هم از جانم هم از در بند بگشای

شب تاریک و بختم نیز تاریک

ز من تا دلربایم راه نزدیک

زبس در های بسته سخت چون سنگ