یکایک ویس را درمان و تیمار

سرا پرده که بود از پیش ایوان

یکی سر بر زمین دیگر به کیوان

برو بسته طناب سخت بسیار

فگنده از پای کفش آن کوه سیمین

بدو بر رفت چون پرنده شاهین

چو پران شد ز پرده جست بر بام