پس آن دو زلف چون عنبر گرفتش

ز بوی ویس رامین گشت بیدار

به بالین دید سروی یاسمین بار

نجست از جای و اندر بر گرفتش

بهم آمیخته شد مشک و عنبر

دو هفته ماه شد پیوسته با خور

گهی از زلف او عنبر فشان کرد