نخواهم خورد یک خرمای بی خار

مرا بگذار با این سیل و طوفان

که من گشتم ز بخش بد فسانه

ز تو بوسی وزو صد تازیانه

نه دیدن خرمی بی درد و تیمار

دل رامین بیچاره چنان گشت

که گفتی همچو مرده بی روان گشت