گرفتم روزن صد بام و دیوار

شهنشه گفت با ویس سمنبر

نگویی تا چه کارت بود ایدر

ببستم بر تو پنجه در به مسمار

چو من رفتم یکی شب نارمیدی

چو مرغی از سرایم بر پریدی

چو دیوی کت نبندد هیچ استاد