چو یاد آید ترا زین ماه رویش

ازیرا هیچ دانا خون نجوید

بسا روزا که در گیتی بر آید

چنین زیبا رخی دیگر نزاید

بپیچی بیشتر زین مار مویش

به مینو در چنین حورا نیابی

به گیتی در ازین زیبا نیابی