گر این خنجر زنی بر ویس دلبر

تو خود اکنون نهادی داغ بر داغ

بپرس از وی که چون بودست حالش

پس آنگه هم به گفتاری بمالش

شود زان زخم درد تو فزونتر

ز بس گفتار زرد و لابهء زرد

شهنشه دل بدان بت روی خوش کرد