مرا در دل چنان آمد گمانی

که امشب چون بجستی زین همه بند

نه مرغی و نه تیری و نه بادی

درین باغ از شبستان چون فتادی

که تو نیرنگ و جادو نیک دانی

کسی باید که افسون نیک دانی

و گر کار چونین کی توانی