همی نیکو کند همواره کارم

کسی باید که افسون نیک دانی

و گر کار چونین کی توانی

سمنبر ویس گفتش کردگارم

چه باشد گر توم زشتی نمایی

چو یزدانم نماید نیک رایی

گهی جان من از تیغت رهاند