همی گفتیم راز خواش با هم

ز نسرین بود و سوسن بستر من

جهان افروز رامین در بر من

همی بودیم هر دو شاد و خرم

بدان خوشی بکام خویش خفته

بگرد ما گل و نسرین شکفته

چو چشم از خواب نوشین بر گشادم