همان نابوده را تیمار بردن

بدان روزی که از تو شد چه نالی

وزآن روزی که نامد چه سگالی

چه باید رفته را اندوه خوردن

نه زاندوه تو دی با تو بیاید

نه از تیمار تو فردا بپاید

اگر صد سال باشی شاد و پیروز