دگر باره بزد گوسان نوائی

ز روی مهر ما بردار پردهص

چو شاهت راز ما فرمود گفتن

ز دیگر کس چرا باید نهفتنص

نوائی بود بر رامین گوائی

همان پیشین سرود نغز را باز

بگفت و آشکارا کرد کرد او راز