چو گوسان این نوا را کرد پایان

ز مینو باد وی را سایهب خوشتر

همیشه آب این چشمه رونده

همیشه گاو کیلی زو چرنده

به یاد دوستان و دل ربایان

شه شاهان به خشم از جای بر جست

گرفتش ریش رامین را به یک دست