به آب پند جانش را بشستی

سختگویی که نامش بود به گوی

نبودی مثل او دانا و نیکوی

گه و بیگاه با رامین نشستی

همی گفتی که تو یک روز شاهی

به چنگ آری هر کامی که خواهی

درخت کام تو گردد برومند