ترا یکبارگی چونین زبون کرد

شد از تو روزگار لهو و بازی

تو در میدان بازی چند تازی

چه دیوست ایآکه بر جانت فسون کرد

تو اندر خدمت وارونه دیوی

نه اندر طاعت گیهان خدیوی

همی ترسم که کار تو به فرجام