چو تو نام نیکان را نپایی

مرا پیشه بسی آزرم بودی

چو تو مهر برادر را ندانی

من از تو چون نیوشم مهربانی

برادر را و مادر را نشایی

من از تو مهر چون امید دارم

و گر تاج از مه و خورشید دارم