بجز مهر و وفا از من چه دیدی

که دلت از مهر ما سیری گرفتست

همان ویسم همان خورشید پیکر

همان سرو سهی و یاسمین بر

که یکباره دل از مهرم بریدی

اگر مهر نوت گشتست پیدا

کهن مهر مرا مفگن به دریا