چنان آویخته شب از شباهنگ

فرازش افسری از زر و گوهر

فرو هشته ز سر تا پای گیسوی

به بوی مشک و رنگ جان جادوی

و یا از مشک بر مه بسته اورنگ

بنا گوشش چو دیبای پر از گل

طرازی کرده بر دیبا ز سنبل