به چان تو که باشد سخت ارزان

لب شیرین تو پر شهد و قندست

نگویی تا ازان قندی به چندست

اگر قند ترا باشد بها جان

جوابش داد خورشید سخن گوی

سروش دلکش آن حور پری روی

نه آنم من که پوشیدست نامم