مکن مرد بلا دیده ملامت

سخنهایی که برد او را دل از راه

بدو گفت ای نگار سرو بالا

بت خورشید چهر ماه سیما

ز یزدان خواه تا یابد سلامت

همه کار خدای از خلق رازست

قصا را دست بر مردم درازست