به دو گیتی شدم زو نیز بیزار

نگیرم جز تو یاری را در آغوش

کنم آن را که دیدستم فراموش

نبود از ویس نیکوتر مرا یار

جوابش داد خورشید گل اندام

منه راما مرا از جادوی دام

نه آنم من که در دام تو آیم