تو باشی پیش من شاه جهاندار

نه ایوانی پر از دینار و گوهر

مرا کامیست از تو گر بیابم

سر از فرمان و رایت بر نتابم

چو من باشم به پیش تو پرستار

اگر مهرم بپروردن توانی

وفای من بسر بردن توانی