گلی کش بوستان ماه دو هفتست

همیشه گل پرستی کیش داری

بهشتی گل نباشد چون گل تو

که گلزار آمد این گل را دل تو

کدامین گل چو او بر مه شکفتست

به دی ماهان تو گل بر بار داری

نکوتر آنکه گل بی خار داری