نهیب من ز هجرانت فزون بود

گهی در رهگذاری شیر بودی

نبودم تا ترا دیدم به دل شاد

نجسی اندر دل مسکین من باد

که با او چشم من دریای خون بود

بلای من ز دیدارت بتر بود

که با او نیم حان و بیم سر بود