بدان ویسا که تا از تو جدایم

و گر چه گشتم از مهر تو بیزار

ترا آگه کنم اکنون ز کارم

که چون خوبست و خرم روزگارسم

به دل بر هر مرادی پادشایم

به آب صابری دل را بشستم

به کام خویش جفت نیک جستم