ز سختی خونش اندر تن بجوشید

که رامین کرد با او بی وفایی

چو موبد نامهء رامین بدو داد

درخش حسرت اندر جانش افتاد

ولیکن راز از مردم بپوشید

لبش بود از برون چون لاله خندان

شده دل زاندرون چون تفته سندان