به سنگ ار بگذری گوهر نمایی

تو چشم راستی را کور کردی

تو بخت مردی را شور کردی

تو از گوهر چو گزدم جان گزایی

تو ماری از تو ناید جز گزیدن

تو گرگی از تو ناید جز دریدن

ز طبع تو همین آید که کردی