سپه در ره شد همچون حصاری

به صحرا پیشش آمد بی وفا شاه

بسان شیر خشم آلود تازان

به گوران و گوزنان و گرازان

حصاری گشته در وی هر شکاری

ز بس در چرم ایشان آژده تیر

تو گفتی پرور بودند نخچیر