نبیند نیز باد تو غبارم

ز من بردی چو مستی هوش و فرهنگ

دگر بار آمدی چون غول ناگاه

که تا سازی مرا در راه گمراه

نگیرد بیش دست تو مهارم

ترا بر گشت باید هم ازیدر

که هستت آمدن بی سود و بی بر