چو یارم دیگری بر من گزیند

ز جانم گشته بستر حسرت آگین

ز بدبختی بجز مرگم نباید

چو من بدبخت را خود مرگ شاید

همان بهتر که جانم مرگ بیند

پس آنگه خواند مشکین را بر خویش

نمود او را همه راز دل ریش