چه دانی زین بتر کاو رفت وزن کرد

مرا ژوپین هجرش دل دریدست

صبوری چون کنم بر سر بریدن

خموشی چون کنم بر دل دریدن

پس آنگه مژده را نامه به من کرد

که من گل کشتم و گل پروریدم

ز مورد و نرگس و خیری بریدم