بدو گفت من کس ندارم که خاک

بیاور که سرگین کشد بر کنار

دهم زر که تا خاک بیرون برد

وزین خانه تو به هامون برد

بروبد برد ریزد اندر مغاک

تو پیمان که کردی به کژی مبر

نباید که خوانمت بیدادگر