که باز آید مرا تابنده خورشید

به دیدار تو باشم آرزومند

ندارم دل نادیدنت خرسند

نیم از بخت و از دادار نومید

اگر خورشید روی تو بر آید

شب تیمار و رنج من سر اید

ببخشاید مرا دیرینه دشمن