نه خرسندی بود چونین به ناکام

ز تیمارت دل بیمار ماندست

ز بس کم دل به تو هست آرزومند

به دیدار خیالت گشت خرسند

چو مرغی کاو بود خرسند در دام

مرا مادر دعا کردست گویی

که بادا دور از تو هرچه جویی