چه باشد گر خوری یک سال تیمار

روا باشد که روزی گنج یابی

چو دی ماه فراق ما سر آید

بهار وصلت و شادی در آید

چو بینی دوست را یک لخظه دیدار

اگر یک روز با دلبر خوری نوش

کنی اندوه صد ساله فراموش