بدین امید جان من نماندست

نبرم از تو امید ای نگارین

که تا از من نبرد جان شیرین

مرا تا عشق صبر از دل براندست

نسوزد جان من یکباره در تاب

که امیدت زند گه گه برو آب

گر امیدم نماند وای جانم