به هجرش بر فشانم در و مرجان

مگر باز آمد از باران من یار

بهار آمد کنم بر وی گل افشان

چو یار آید کنم بروی دل افشان

به وصلش بر فشانم دیده و جان

اگر روزی کند یک روز دادار

خوشا روزا که باشد روز دیدار