اگر تو گشته ای از می بدین سان

فراقم چون خماری بود در پی

تو مخموری و از می سر بتابی

هر آن گاهی که بوی می بیابی

ترا جز می نباشد هیچ درمان

چو جان باشد گزیده یار پیشین

تو بر یار گزیده هیچ مگزین